Πέμπτη 21 Φεβρουαρίου 2013

Τρέξιμο στο Βουνό (mountain running)

Φωτογραφία: Τρέξιμο στο Βουνό (mountain running)

Το τρέξιμο στο βουνό είναι μία ευχάριστη δρομική δραστηριότητά και κατά τη γνώμη μου ένα επίπεδο πάνω από το κλασσικό τρέξιμο στην άσφαλτο. Ο λόγος που το κατατάσσω σε άλλο επίπεδο είναι ότι το ορεινό τρέξιμο είναι τρέξιμο περιπέτειας, βελτίωσης της αντοχής και της αντοχής στη δύναμη, σε ξεκουράζει με τις αλλαγές παραστάσεων και σε φέρνει σε επαφή με τη φύση.
 Η σημαντικότερη δυσκολία σε σύγκριση με το τρέξιμο σε επίπεδο έδαφος είναι, ότι υπάρχουν μεγάλες ανηφορικές και κατηφορικές κλίσεις που εναλλάσσονται συνεχώς και καθιστούν το ορεινό τρέξιμο ιδιαίτερα απαιτητικό. Ένας δρομέας που επιθυμεί να ασχοληθεί με το mountain running, ώστε να είναι σε θέση να αντιμετωπίσει κάθε δυσκολία, πρέπει να δώσει μεγάλη προσοχή στα εξής χαρακτηριστικά: 
• Υψηλή μέγιστη πρόσληψη οξυγόνου (VO2 max). 
• Ισχυρές αρθρώσεις. 
• Πολύ ισχυρούς τετρακέφαλους, ισχία και γλουτιαίους μυς. 
• Καλά γυμνασμένους κοιλιακούς και ραχιαίους μυς. 
• Άνω άκρα τα οποία θα μπορούν να βοηθούν το σώμα για μεγάλες περιόδους χωρίς να κουράζονται. 
Για να μπορέσει ο δρομέας να προετοιμαστεί  και να ασχοληθεί με το ορεινό τρέξιμο πρέπει να ακολουθήσει κάποιες ειδικές προπονητικές μεθόδους.
• Σύνεχόμενο τρέξιμο σε ανηφόρες κατηφόρες για πάνω από μία ώρα
• Ειδική προπόνηση για ανηφόρες (σπριντ από την αρχή έως την κορυφή της ανηφόρας και η επιστροφή με αργό jogging, το μήκος της απόστασης αυτής μπορεί να είναι από 50-200 μέτρα και η κλίση από 3 έως και 10 % ανάλογα με το επίπεδο της φυσικής μας κατάστασης.)
• Σκαλοπάτια
• Διαλειμματική προπόνηση (Interval)
• Χαλαρό τρέξιμο
• Βάρη – Κοιλιακούς, ραχιαίους
• Διατάσεις
• Mountain Bike


Πρέπει να αναφέρω ότι οι ανηφόρες είναι ιδιαίτερα επίπονες για τα άκρα του αθλητή, κυρίως για τους αχίλλειους και τους γαστροκνήμιους. Επομένως, το πρόγραμμα θα πρέπει να καταρτιστεί με ιδιαίτερη προσοχή και να βασίζεται στην προοδευτικότητα, δίνοντας στους μυς τη δυνατότητα να προσαρμοστούν στις καινούριες απαιτήσεις, γεγονός που θα εκτιμηθεί ιδιαίτερα από τους τένοντες. 
Πριν από κάθε τέτοια προπόνηση, θα πρέπει να γίνεται πολύ καλή προθέρμανση και διατάσεις στους μύες που πρόκειται να συμμετάσχουν στην άσκηση, δηλαδή τους αχίλλειους, τους γαστροκνήμιους, τους δικέφαλους και τους γλουτούς. 

Για τον τρόπο εφαρμογής της έντασης και της δύναμης γενικότερα,  των επαναλήψεων των προπονήσεων , το πώς εφαρμόζουμε την διαλειμματική προπόνηση, των ειδικών ασκήσεων και γενικά την εφαρμογή όλων των προπονήσεων που αφορούν το βουνό, πρέπει να αναζητείτε η συμβολή του ειδικευμένου προπονητή.

Καραγιάννης Γιάννης 
Γυμναστής – προπονητής
Με ειδικότητα τον Κλασσικό αθλητισμόΤο τρέξιμο στο βουνό είναι μία ευχάριστη δρομική δραστηριότητά και κατά τη γνώμη μου ένα επίπεδο πάνω από το κλασσικό τρέξιμο στην άσφαλτο. Ο λόγος που το κατατάσσω σε άλλο επίπεδο είναι ότι το ορεινό τρέξιμο είναι τρέξιμο περιπέτειας, βελτίωσης της αντοχής και της αντοχής στη δύναμη, σε ξεκουράζει με τις αλλαγές παραστάσεων και σε φέρνει σε επαφή με τη φύση.
Η σημαντικότερη δυσκολία σε σύγκριση με το τρέξιμο σε επίπεδο έδαφος είναι, ότι υπάρχουν μεγάλες ανηφορικές και κατηφορικές κλίσεις που εναλλάσσονται συνεχώς και καθιστούν το ορεινό τρέξιμο ιδιαίτερα απαιτητικό. Ένας δρομέας που επιθυμεί να ασχοληθεί με το mountain running, ώστε να είναι σε θέση να αντιμετωπίσει κάθε δυσκολία, πρέπει να δώσει μεγάλη προσοχή στα εξής χαρακτηριστικά: 
 

Ο ΣΔ Ιωαννίνων στον Μπιζάνιο Δρόμο


Ο Σύλλογος Δρομέων Ιωαννίνων συμμετείχε δυναμικά στον Μπιζάνιο Δρόμο 2013 και στους παράλληλους αγώνες των σχολείων και συνέβαλλε στην επιτυχή διεξαγωγή του αγώνα.
Ευχαριστούμε θερμά όλους τους δρομείς που επέλεξαν και έτρεξαν με τον σύλλογό μας:
  1. 1.     Mukaj Stefan 0:53:32
  2. 2.     Αναγνωστόπουλος Μιχάλης 0:46:53
  3. 3.     Αναγνωστόπουλος Βασίλης 0:48:28
  4. 4.     Ανδρούτσος Μίμης 0:45:15
  5. 5.     Ανδρούτσος Αλέξιος 0:55:54
  6. 6.     Αντώνης Δημήτριος 0:57:37
  7. 7.     Αυγέρης Γεώργιος 0:58:25
  8. 8.     Βαρδάκης Νικόλαος 0:57:08
  9. 9.     Βασδέκης Απόστολος 0:59:23
  10. 10.  Βότσικας Λεωνίδας 1:04:30

Τρίτη 19 Φεβρουαρίου 2013

Προτάσεις για βελτίωση και αξιοποίηση χώρων άθλησης


Ο Σύλλογος δρομέων Βέροιας γνωρίζοντας καλά την πόλη μας και τις ανάγκες των κατοίκων και συμπολιτών μας για κίνηση & άθληση, για λόγους όχι μόνο βελτίωσης της φυσικής κατάστασης τους αλλά και για αποθεραπευτικούς λόγους από καρδιοπάθειες, αναπνευστικά προβλήματα, περιττού κακού σωματικού βάρους, ψυχολογικής εκτόνωσης και πολλών άλλων λόγων, επισήμανε ορισμένους αδρανείς χώρους και προτείνε προς τις αρμόδιες τοπικές αρχές την βελτίωση τους έτσι ώστε να γίνουν χώροι φιλόξενοι και λειτουργικοί για περπάτημα και τρέξιμο, προσφέροντας στον Βεροιώτη διεξόδους άμεσες στην πόλη και προσβάσιμες σε πολύ σύντομο χρονικό διάστημα από την κατοικία του. Συγκεκριμένα πρότεινε την αξιοποίηση και βελτίωση: 
1. του περιμετρικού χώρου του ΕΑΚ Μακροχωρίου, σε διαμόρφωση διαδρόμου για περπάτημα και τρέξιμο. 
2. της παραποτάμιας κοίτης του τριποτάμου που βρίσκετε στο κέντρο της πόλης σε διαμόρφωση διαδρόμου για περπάτημα και τρέξιμο και κάποιους άλλους χώρους που αναζητούν χρήση σε όφελος των πολιτών της πόλης μας. 

Oι επενδύσεις αυτές έχουν να προσφέρουν στην ποιότητα ζωής της πόλης και των πολιτών της δίνοντας αθλητικές, κινητικές, ψυχαγωγικές διεξόδους που είναι αυτονόητες σε όλες τις Ευρωπαϊκές πόλεις.

Πέμπτη 14 Φεβρουαρίου 2013

Σκότωσε την κοπέλα του ο Oscar Pistorius!

Απίστευτα Τραγικό: Ο Παραολυμπιονίκης Oscar Pistorius πυροβόλησε και σκότωσε τη σύντροφό του, περνώντας την για διαρρήκτη.

Ένα τραγικό περιστατικό έλαβε χώρα τα ξημερώματα της Πέμπτης, καθώς καθώς ο χρυσός παραολυμπιονίκης Όσκαρ Πιστόριους πυροβόλησε και σκότωσε κατά λάθος την κοπέλα του, νομίζοντας πως είχε μπει στο σπίτι του κάποιος διαρρήκτης.
Όπως μετέδωσαν πρώτα τα ΜΜΕ της Νοτίου Αφρικής, το θλιβερό συμβάν συνέβη στις 4 μετά τα μεσάνυχτα σπίτι του στο Silver Lake, με τον αρχηγό της τοπικής αστυνομίας να επιβεβαιώνει πως η κοπέλα του Πιστόριους πυροβολήθηκε στο κεφάλι και στο χέρι και ξεψύχησε επί τόπου.

Πόσο συχνά πρέπει να συμμετέχουμε σε αγώνες δρόμου.


Πολλοί δρομείς έχοντας την όρεξη και το πάθος για αγωνιστικό τρέξιμο παρακολουθούν και ενημερώνονται για το που γίνονται αγώνες και συμμετέχουν σε όσους περισσότερους μπορούν ικανοποιώντας τις αγωνιστικές τους ορέξεις.

Πόσο συχνά πρέπει να συμμετέχουμε σε αγώνες δρόμου.

Πολλοί δρομείς έχοντας την όρεξη και το πάθος για αγωνιστικό τρέξιμο παρακολουθούν και ενημερώνονται για το που γίνονται αγώνες και συμμετέχουν σε όσους περισσότερους μπορούν ικανοποιώντας τις αγωνιστικές τους ορέξεις. 
Αυτό από προπονητικής άποψης είναι λανθασμένο. Οι συχνές συμμετοχές σε αγώνες ταλαιπωρούν ψυχοσωματικά τον δρομέα, με αποτέλεσμα κάποια στιγμή να εμφανιστεί μία αναπάντεχη κόπωση στον οργανισμό του και στη χειρότερη περίπτωση και κάποιος τραυματισμός.
Αυτό εξηγείτε γιατί ο οργανισμός δέχεται επιβαρύνσεις στα μέσα της εβδομάδας από τις προπονήσεις και στο τέλος αυτής δίνοντας το 100% των δυνάμεων στον αγώνα  λογικό είναι να εξαντληθεί.
Τα ενεργειακά επίπεδα (αποθήκες υδατανθράκων) και η σύνθεση της πρωτεΐνης δεν αναπληρώνονται εύκολα και συνεχίζοντας ο δρομέας τον κύκλο προπόνηση –αγώνας έχει ως αποτέλεσμα να οδηγηθεί στην υπερκόπωση. Επίσης υπάρχει φθορά στον ίδιο το μυϊκό ιστό, η οποία πιθανόν να οφείλεται σε εξάντληση των ενεργειακών αποθεμάτων ή πρόσκαιρο εκφυλισμό των μυϊκών ινών.
Έτσι λοιπόν προτείνω, πως ένας δρομέας πρέπει να στοχοποιεί και να συμμετάσχει  το χρόνο από 1 έως 2 μαραθωνίους και σε 3 με 6 μικρότερους αγώνες σε απόσταση (ημιμαραθωνίους, 15km, 10km ), γεγονός που του επιτρέπει να προετοιμαστεί και κατόπιν να φορμαριστεί γι’  αυτούς. Περισσότεροι λοιπόν αγώνες από 8 το έτος ίσως είναι ταλαιπωρία και κούραση γι΄ αυτόν. 
Όλοι οι υπόλοιποι αγώνες εκτός στόχου πρέπει να επιστρατεύουν το 70% με το 80% των μέγιστων αγωνιστικών δυνάμεων και να γίνονται υπό συνθήκες προπόνησης και όχι αγωνιστικές.
Αυτό από προπονητικής άποψης είναι λανθασμένο. Οι συχνές συμμετοχές σε αγώνες ταλαιπωρούν ψυχοσωματικά τον δρομέα, με αποτέλεσμα κάποια στιγμή να εμφανιστεί μία αναπάντεχη κόπωση στον οργανισμό του και στη χειρότερη περίπτωση και κάποιος τραυματισμός.


Αυτό εξηγείτε γιατί ο οργανισμός δέχεται επιβαρύνσεις στα μέσα της εβδομάδας από τις προπονήσεις και στο τέλος αυτής δίνοντας το 100% των δυνάμεων στον αγώνα λογικό είναι να εξαντληθεί.

Τα ενεργειακά επίπεδα (αποθήκες υδατανθράκων) και η σύνθεση της πρωτεΐνης δεν αναπληρώνονται εύκολα και συνεχίζοντας ο δρομέας τον κύκλο προπόνηση – αγώνας έχει ως αποτέλεσμα να οδηγηθεί στην υπερκόπωση. Επίσης υπάρχει φθορά στον ίδιο το μυϊκό ιστό, η οποία πιθανόν να οφείλεται σε εξάντληση των ενεργειακών αποθεμάτων ή πρόσκαιρο εκφυλισμό των μυϊκών ινών.

Πόσο συχνά πρέπει να συμμετέχουμε σε αγώνες δρόμου.

Πολλοί δρομείς έχοντας την όρεξη και το πάθος για αγωνιστικό τρέξιμο παρακολουθούν και ενημερώνονται για το που γίνονται αγώνες και συμμετέχουν σε όσους περισσότερους μπορούν ικανοποιώντας τις αγωνιστικές τους ορέξεις. 
Αυτό από προπονητικής άποψης είναι λανθασμένο. Οι συχνές συμμετοχές σε αγώνες ταλαιπωρούν ψυχοσωματικά τον δρομέα, με αποτέλεσμα κάποια στιγμή να εμφανιστεί μία αναπάντεχη κόπωση στον οργανισμό του και στη χειρότερη περίπτωση και κάποιος τραυματισμός.
Αυτό εξηγείτε γιατί ο οργανισμός δέχεται επιβαρύνσεις στα μέσα της εβδομάδας από τις προπονήσεις και στο τέλος αυτής δίνοντας το 100% των δυνάμεων στον αγώνα  λογικό είναι να εξαντληθεί.
Τα ενεργειακά επίπεδα (αποθήκες υδατανθράκων) και η σύνθεση της πρωτεΐνης δεν αναπληρώνονται εύκολα και συνεχίζοντας ο δρομέας τον κύκλο προπόνηση –αγώνας έχει ως αποτέλεσμα να οδηγηθεί στην υπερκόπωση. Επίσης υπάρχει φθορά στον ίδιο το μυϊκό ιστό, η οποία πιθανόν να οφείλεται σε εξάντληση των ενεργειακών αποθεμάτων ή πρόσκαιρο εκφυλισμό των μυϊκών ινών.
Έτσι λοιπόν προτείνω, πως ένας δρομέας πρέπει να στοχοποιεί και να συμμετάσχει  το χρόνο από 1 έως 2 μαραθωνίους και σε 3 με 6 μικρότερους αγώνες σε απόσταση (ημιμαραθωνίους, 15km, 10km ), γεγονός που του επιτρέπει να προετοιμαστεί και κατόπιν να φορμαριστεί γι’  αυτούς. Περισσότεροι λοιπόν αγώνες από 8 το έτος ίσως είναι ταλαιπωρία και κούραση γι΄ αυτόν. 
Όλοι οι υπόλοιποι αγώνες εκτός στόχου πρέπει να επιστρατεύουν το 70% με το 80% των μέγιστων αγωνιστικών δυνάμεων και να γίνονται υπό συνθήκες προπόνησης και όχι αγωνιστικές.
Έτσι λοιπόν προτείνω, πως ένας δρομέας πρέπει να στοχοποιεί και να συμμετάσχει το χρόνο από 1 έως 2 μαραθωνίους και σε 3 με 6 μικρότερους αγώνες σε απόσταση (ημιμαραθωνίους, 15km, 10km ), γεγονός που του επιτρέπει να προετοιμαστεί και κατόπιν να φορμαριστεί γι’ αυτούς. Περισσότεροι λοιπόν αγώνες από 8 το έτος ίσως είναι ταλαιπωρία και κούραση γι΄ αυτόν.

Όλοι οι υπόλοιποι αγώνες εκτός στόχου πρέπει να επιστρατεύουν το 70% με το 80% των μέγιστων αγωνιστικών δυνάμεων και να γίνονται υπό συνθήκες προπόνησης και όχι αγωνιστικές.

Κυριακή 10 Φεβρουαρίου 2013

Εναλλακτικές μορφές προπόνησης για έναν δρομέα μεγάλων αποστάσεων.


του Γιάννη Καραγιάννης Γιάννη
Γυμναστή – προπονητή
με ειδικότητα τον κλασσικό αθλητισμό.

Ένας δρομέας λόγω της φύσης του αθλήματος του, επιβαρύνει και καταπονεί συγκεκριμένες μυικές μονάδες , όπως αυτές των ποδιών και όταν αυτό γίνεται σε συνεχόμενες προπονήσεις, αναζητά ο ίδιος και ο οργανισμός του κάποια άλλη προπονητική διέξοδο, από την συνεχή επιβάρυνση των ποδιών, χωρίς να χάνει από την φυσική κατάσταση.
Συνήθως στον μηνιαίο κύκλο προπόνησης του δρομέα συνιστάτε 2 με 6 φορές άσκηση εκτός από αυτήν του τρεξίματος και εφόσον υπάρχει μυικός τραυματισμός η ενόχληση, η εναλλακτική μορφή άσκησης που δεν επιβαρύνει το τραυματισμένο σημείο καλύπτει το 100% της προπόνησης της περιόδου αποκατάστασης του τραυματισμού
Προτεινόμενες μορφές άσκησης είναι: το κολύμπι, το ποδήλατο, το γυμναστήριο.

Πέμπτη 7 Φεβρουαρίου 2013

Η adidas παρουσιάζει το νέο Supernova Glide 5!


Η adidas παρουσιάζει το νέο Supernova Glide 5!
Το απόλυτο running παπούτσι για άψογη απορρόφηση κραδασμών

Είτε προπονείσαι για τον επόμενο μεγάλο αγώνα, είτε για να ξεπεράσεις το προσωπικό σου ρεκόρ, η πέμπτη έκδοση του Supernova Glide συνδυάζει τις πιο καινοτόμες τεχνολογίες της adidas, για να σου προσφέρει μια ξεχωριστή running εμπειρία σε όλες τις επιφάνειες και σε όλες τις καιρικές συνθήκες!

Το παπούτσι ενσωματώνει την τεχνολογία FORMOTIONTM που είναι εφάμιλλη με το σύστημα προσγείωσης των αεροπλάνων, και προσφέρει άνεση αλλά και απορρόφηση των κραδασμών. Η τεχνολογία FORMOTIONTM, απορροφάει τους κραδασμούς κατά την πρόσκρουση του πέλματος στο έδαφος και προσαρμόζεται στο προσωπικό πάτημα του κάθε δρομέα.